ZOR

Biliyorum duymak istediklerin bunlar değildi,

O yüzden zafer saymıştın zamansız gidişini.

Öyle ya sen ondokuzunda, koca bir kadındın,

Oysa ben seni tüm yalanlardan daha çok seviyordum.

Zor! Zor kadere emanet ettim seni,

Sen benim kördüğümüm, tutamadığım gözyaşım..

Zor! Zor bir daha, daha da güvenmek,

Bana düşen kabullenmek, zor da olsa dönüp gitmek.

Birgün gelir de bir an, çokça zamanlardan sonra,

Geri dönüp baktığında bilmem anlarmısın.

O senin bir anının, benim ömrüm olduğunu.

Ne çok sevildiğini, Artık çok geç olduğunu Zor!...