SİNEYE Mİ ÇEKSEM, YOKSA
NEFRETE Mİ DÖKSEM SEVDAMI?
YILDIZLARA MI ANLATSAM DERDİMİ,
DAĞLARDAN MI ALSAM ÖFKEMİ?
BİLMİYORUM KİMDE SUÇ KİMDE KABAHAT...
GECEM KARA GÜNDÜZÜM KARA,
NERDE AŞKIN NERDE SEVDAN,
ÇEK GİT BECEREMİYORSAN SEVMEYİ,
GİTTE ACI VERME YÜREĞİME BE VEFASIZ...!!!

Elimdeki cam kesikleri kabuk bağladı bu gün… Gidişin kadar derin değillerdi çünkü. Ellerim, ellerime bakıyorum da ne de çabuk iyileşiyorlar. Oysa giderken içimde bıraktığın boşluk hala canımı yakıyor. Ve hala kanadığını hissedebiliyorum yüreğimin.

 

Niye hep savaşmayı seçtin ki benimle? Tam da yüreğimdeki isyanları bastırmışken, kendimle savaşmamaya söz vermişken, yaralarımı sarmışken ve ben seni böyle delicesine sevmişken niye…

 

Beni sevmeyi deneseydin oysa yaralarıma tuz basmak zorunda kalmazdım… Ne garip değil mi… Gidişinin bıraktığı acıyı bastırsın diye başka acılar seçiyorum artık. Cam kırıklarının üzerinde yürüyorum mesela, ellerimi ateşin üzerinde dolaştırabiliyorum, yumruğumu sıkıp olağan gücümle duvara indirebiliyorum örneğin.

İndiriyorum da ...… Yine de bastıramıyorum yokluğunun bıraktığı acıyı.

 

Sahi niye gitmiştin…Niye yoktun…Hangi masal kandırdı…Hangi yıldız sakladı ki seni benden?

Sahi… Gitmiştin değil mi..?

Kendimi kandırıyorum sadece

Yoktun.

Hiç olmamıştın ki zaten …

I would like to be.... moonlight....
In order to enlighten the nights of misunderstood lovers
I want SILENCE...
In order to silence the voices that turmoil people’s hearts
I want DAWN...
In order to bring one more day of happiness
I want LIGHT…
For all those who live their lives in darkness,
I want NIGHT...
In order to cuddle those who strive all day long,
I want LIFE...
So that all those who are dying... may be reborn again,
I want a TEAR..
So insensitive hearts can also cry,
I want a SMILE...
In order to sweeten bitter lips ,
I want LOVE...
In order to unite people... and let them know that I am just one of them...
in fact..
I would just like to be a small hummingird
So I could fly into your home through an open window,
suprise you with a hug and wish you a beaitiful day dear my love


Sahilin sesini, önceden bilirdim
Oysa ki bu seslerdeki bastırılmaz duyguların
İnan anlamını sen gidince anladım
yalnızlıklar düştü peşime, kararsızlığın ortasında

Rüzgara kapıldım güz yaprakları gibi
Ulaştım sensizliğe özgür bir denizci gibi
Uzak değil rüyalar artık kırılmam kadere
Mutluluğu buldum sonunda, sensiz günlerimde

Güneş sensiz doğacak, karanlık odama,
Güneş sensiz doğacak, yıpranmış hayallerime.

 

sevmek

Murat VURAL

Sevmek çay gibidir

Sevilmek şeker..

Bizim gibi garibanlar

Çayı şekersiz içer.

SENSİZLİK HATIRALARIM


Bir zamanlar varlığın yokluğundaydım ben
İçimde sevgin vardı, ama sen yoktun,
Zaman sonra anladım bunu belki de,
Ama hala seviyordum seni,
Bıkmadım beklemekten,
Ve usanmadım her gün ölmekten,
Belki de ayrı dünyaların insanıyız,
Ve belki de ikimizde birer imkansızız,

Zamanın hızından habersizdim,
Günler ay oldu, aylar yıl,
Bazen gitarım dost oldu bana
Ve bazen de tükenmek bilmeyen efkarım,
Kim bilir şimdi nerdesin,
Bilmiyorum,
Ama yüreğim hala seninle,
Ve sevgin hala taze bir fidan gibi,
Yeşerdikçe solmak bilmeyen bir fidan,
Bilmediğim bir ayrı şey ise,
Zaman mı beni tüketen,
Yoksa ben mi zamanı,

Bestelerle bile anlatamıyorum artık seni,
Ve şiirlerle,
Aklımda kalan tek şey,
Sen ve sana olan tertemiz sevgim,
Hani derler ya kara sevda diye,
Bilmediğin ve tahmin bile edemediğin,
Bir anda geliveren kahrolası sevda,
Bu sevda da ayrılığa yenik düştü,
Ayrılmasak belki sende severdin beni,
Bir ihtimal ama,
Bazen o ihtimal bile yetiyor insana,

Tekrar görebilecek miyim seni bilmiyorum
Ama bildiğim tek şey ölüme sensiz gideceğim
Hayatım artık tükenmek üzere,
Ve gün geçtikçe de tükenmekte,
Oysaki ölümün bile seninle olanı vardı,
Acısız ve temiz,
Gelmeyeceksin biliyorum,
Gelsen de değişecek hiçbir şey yok artık,
Çünkü ölümün ağzındayım bir kere,
Düşüşüm sensizliğin sebebi,
Örtün artık şu kara toprağı,
Üşüyorum
...

Gün akşam olduğunda
Hayale daldığında
Gece uyuduğunda
Rüyana gireceğim

Başka birini buldun
Sevgilim diyeceksin
Ona her dokunduğunda
Aklına geleceğim

Unuttum artık seni
Hep mutlu olacağım
Bu büyüyen sevgimi
Kalbime gömeceğim Artık bir başkasına Sevdiğim diyeceğim...

 

 

 

Biliyorum duymak istediklerin bunlar değildi............ O. yüzden zafer saymıştın zamansız gidişini............. Öyle ya sen ondokuzunda, koca bir kadındın.............. Oysa ben seni tüm yalanlardan daha çok seviyordum

Zor! Zor kadere emanet ettim seni ...................... Sen benim kördüğümüm, tutamadığım gözyaşım.. Zor! Zor bir daha , daha da güvenmek. . . . . . . . Bana düşen kabullenmek, zor da olsa dönüp gitmek.

Birgün gelir de bir an, çokça zamanlardan sonra . Geri dönüp baktığında bilmem anlarmısın. . . . . . . . .. O senin bir anının, benim ömrüm olduğunu . . . . . . . Ne çok sevildiğini, Artık çok geç olduğunu Zor!...

TEK BAŞINA

Uzun zamandır hasret kaldım yüzüne
Muhtacım inan senin birtek sözüne,
Yalvarsam, ağlasam, kapansan dizine
Dönermiyiz yine eski günlere

Söyle, buldun mu aradığın aşkı söyle,
Yoksa yalnızmısın sen yine
Benim gibi boynu bükük, gözü yaşlı tek başına

Yine eskisi gibi beraber olsak
Ne olur sanki, geçenleri unutsak
Hayat bitse, dünya dursa
Ölüm bile olsa, biz hiç ayrılmasak

Gidene Kal Demeyeceksin !!!!!
Gidene kal demek zavallılara, kalana Git Demek terbiyesizlere... Dönmeyene Dön Demek Acizlere... Hakedene Git Demek Asillere Yakışır
-Bir Aşk için yapabileceğin herseyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.. Üzülme sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. PEKİ O NE YAPTI? deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Aşkını doya doya yaşarken O KENDİNE ENGELLER KOYUYORSA BU ONUN SORUNU. Bir insan EKSİK YAŞIYORSA, ve bu eksikliği bildiği halde TAMAMLAMAK İÇİN UĞRAŞMIYORSA sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok. Onun varsa bırak o lüksü sonuna kadar kullansın...

Kimi Sevsem , Onun Hep uzakta sevdiği vardı, unutamadığı ilk aşkı yada onu terk edip giden sevgilisi...

Kimi derinden sevsem, o bir başkasını derinden severdi.. Öylesine çok sevdimki onları, başkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını, sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim...

Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim belki;

bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden..

Beni terk edenlerden tek bir isteğim olurdu.. ' Ne olur, bir daha beni aramayın ! Çünkü ben kolay unutamıyorum....

Çünkü ben, size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum... Cocukluğumun o güzel bahçesini' ..

Böle derdim onlara ama yinede ararlardı beni... soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim..

o yedek sevgili...

SEVDİM

Ben seni gerçekten sevdim...
Bitermiydi gerçekten sevmeseydim seni sevgim,
Bitermiydi canımın can çekişen çığlıkları,
Bitermiydi....

Seni düşündüğüm geceler versin sana sorularının cevabını,
Senin hasretinin yaktığı bedenim versin...
Senin sevdanın erittiği kalbimin çığlıklarını duyuyormusun,
Geceye vurduğunda, sanki gökyüzündeki yıldızlar sönüyor,
Sanki ay, aşkımın kahrından yüzünü dönüyor,
Bir kurşun gibi geçiyor beynimden siman,
Bir silah gibi patlıyor yüreğimde sevdan,
Bin parçaya bölüyor kalbimi,
Savruluyor evrenin her bir yerine,
Üşenmeden, bıkmadan her gün tekrar topluyorum kalbimi,
Sen kokuyosun parçalarında,
Senin izlerin var her zerresinde,
Senin sevginin, senin aşkının, Senin tükenmeyen sevdanın parçaları onlar...

Ben seni gerçekten sevdim...
Bitermiydi gerçekten sevmeseydim seni sevgim,
Bitermiydi canımın can çekişen çığlıkları,
Bitermiydi....

Bir anına, bin anımı feda etmişim,
Zaman kavramını yok saymışım,
Geceyi gündüze, gündüzü geceye katmışım,
Gözbebeğim...
Ben seni gerçekten sevmeseydim,
Yakarmıydı geceleri hasretim,
Aşk susmus, sevda kanıyor,
Yanıp kül olan gönlüme bin ağıt yakılıyor,
Susma,
Konuşsana goncagülüm,
Ben seni gerçekten sevmeseydim,
Susarmıydım sana...

Madem gitmek istiyorsun
İşte kapı...
Bütün yaşanmışlığı bırakabilirsin bana,
Yalanları al yalnızca
Ve birde,
Yüreğimde yaktığın ateşe,
Bir bardak su lütfen...!
Kapıyı giderken hızlı çarp,
Sessiz olmasın gidişin,
Dönmeyeceğini bileyim...!
Suratıma çarpar gibi,
Küfreder gibi,
Hiç sevmemiş gibi...!
Şimdi sana beslediğim tek duygu
nefret,
ağlamak istemiyorum hadi
acele et...!
Gözlerine bakarsam
Git diyemem
Yalanımı anlarsın,
Nefret edemem...!
Hoşça kal deme sakın,
Görüşürüz diye umutlanırım,
Elvada de,
Gidişim şimdi,
Dönüşüm yok de...
her şeyin hazır güle güle...!
...gitme(sen) ?
......yitme(sen) ?
.........kal(desem) ?
...............yinede gidiyorsun...


aşk

Ana Sayfa

|

Misafir Defteri

 

 

11Sevdim




Murat VURAL

Dönmeyecek Birini Hala BEKLEYENLERE...

Hayatın en hüzünlü anı, deli gibi sevdiğin insanın, buna hiç değmediğini gördüğün andır ve en büyük kaybının onun için harcadığın GÜN'ler ve AYLAR'dır.

Senin aşkını şu gün hak etmeyen, bil ki 10 sene sonra yine hak etmeyecektir. O yüzden... BIRAK_GİTSİN

Öldü iki dakika önce
Yapayalnız kaldı, ruhunu yitirince
Geceymiş, tekbaşınaymış, ona ne...
Öldü dedim ya size
Ruhunu diyorum, yitirdi.
Sevdadan mı..? Değil
Hayat kavgası mı..? Değil
Öldü dedim ya size
Daha ne diyeyim.

Sebepsiz kaçışlar planladı durdu hep
En sonunda başardı
Ruhumdan kurtuldu
Yeni bir ruha bürünene dek
Bedenim öksüz kalakaldı
Ne istedi ruhumdan, neden kıydı
Sormayın bana, sormayın dedim size
Bırakalım da bunu, kulak kabartalım
Neler söyledi yüreğim...

Ey ellerimden akıp giden zaman
Gözlerimden damlayan gençlik
Ellerimle harcını kardığım umutlarım
ve inşasına başlayamadığım
Sıcacık evim... onsuz

Sen, ey sevdiğim gitmektesin
Kapısı ardına dek açık yüreğimin
Sonbaharı yaşamadan kış doldu ceplerime
Hergün kar yağdı da
O karda yürüyemiyorum artık
Hayır! hasta falan değilim
Hayır! O'nu delicesine sevmekteydim
Hepsi bu...

Üşüdükçe içime kapanıyorum
kapandıkça yazıyorum, yazıyorum, yazıyorum.
Sonra sinirlenip yazdıklarımla
Yalnızlığımı yakıyorun, ağlıyorum.
Gözlerden uzak olmalıyım ben
Sözcükler ulaşmamalı
Duymamalıyım o garip şiirleri
Bir saatlik derin bir uyku için
Herşeyi vermeliyim
Hem telefonlarımı da kapattım
Tüm terkedilmişliklerimi de
Yanıma aldım gidiyorum şimdi.

Ufacık bir çocuk gördüm yolda giderken
Ufacık bir öpücük kondurdum yanağına
Üşüdüm...

İhtimal ki, arkamdan kimse bakmıyordur
Evet evet.. gitmeliyim artık
Ama ne acı
O öldü iki dakika önce
Benim için...

....Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak, aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerimi. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …?
....Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç SEN'im olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmamışım ve sonra yarım bırakıp gitmemişsin gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
...Sanki benim hiç SEN'im olmamış gibi…

ne zaman
bir yaz yağmuruna
denk gelsem:
Aklıma sen gelirsin.
Ansızın gidişin gelir...
Her bir damla sel olur.
her bir damla sen olur.
Yağmurla beraber ağlayasım gelir.

Bir yağmur sanmıştım seni sevmeyi,
Sağanak bir sevda da ıslanmıştım bile bile
Seni sevmek öyle güzeldi ki
Nerden bilirdim ki kapılacağımı sele…

Bir rüzgâr sanmıştım seni sevmeyi,
Kanatlanıp uçacaktım bulutlarda
Öylesine sevmiştim ki seni
Nerden bilirdim ki savrulacağımı fırtınada…

Bir okyanus sanmıştım seni
Hiç düşünmeden atmıştım kendimi
Öyle güzeldi ki seni sevmek
Nerden bilirdim vurgun yiyeceğimi…

 

Git şimdi,
Dokunmaya kıyamadığım
Yüzünü de al git
Yüzün değil,
Hüzün kalsın hayalimde…

Git şimdi,
Dağların eteklerine kur otağını
Ulaşamayacağım kadar saklan yalnızlığımda,
Beni yalnızlığıma çarp giderken
Git şimdi
Gözün değil,
Özün kalsın hayalimde.

Git şimdi,
Düşünme giderken sensiz bölünmelerimi
Acımla çarpılır çoğalırım ben.
Adına daha çok şiirler yazarım
Sarıp sarmalarım gönül ölümlerimi
Git şimdi,
İzin değil
Gizin kalsın hayalimde.

Git şimdi,
Bıraktığın kuytuluğu boya da git,
Biçimsiz boşluğuna içimsiz zehirleri kat da git
Sebeplerini vur giderken,
Ortağı ol mahşer karanlığımın,
Kadere bir isyan et de git,
Git şimdi,
Haklılığın değil
Suçluluğum kalsın hayalimde.

Git şimdi
En acımasızını bana bırak kıskacın
Bırak dişlileri parçalasın etimi
Kanımla boya gökyüzünü
Doğ bir gün en büyük sancımla
Yer gök yarılsın feryadıma
Canımdan can kopar
Tenimi sıyır,sar dolunaya
Git şimdi
Çığlıkların değil
Şarkıların kalsın hayalimde.

Git şimdi
Karlar yağdır umudumun en çıkmazına
Taşlı tarlalarda erit bayram sevinçlerimi,
Sür senden kalan kıraç toprağımı
Depremlere dayanıksız bir yürek bırak bana
Kimseler bilemesin sensiz hangi şiddette sarsıldığımı
Git şimdi
Kendini de al,

Ya şimdi git
Ya sonsuza dek bende kal.............


Beni unutma,unutma sakın
Unutma seni delice seveni
Gözümde aşkının yağmurunu
Kalbimde senin aşkını
Unutma ne olur.

Her adım atışında hatırla beni
Yürüdüğün sokak sevdamın sokağı
Mutluluk sevincin olsun sen üzülme
Feleğin çizdiği bu yolda
Beni unutma ne olur.

Gitmek mi?
Senden bir adım uzaklaşmak ölümdü gülüm.
Gel gör hayat denizi beni nereye sürükledi.
Şimdi neredesin, sensizim birtanesi.
Hasret ateşinin tam ortasında,
Tükenen ömrümün en güzel hediyesi,
Seni tanımaktı sevdiğim.
Seni son defa göremeden ayrılıyorum,
Sessizce çıkıyorum hayatından.
Ne olur UNUTMA BENİ.

Senin için yazıyorum bu şiirleri hadi bunada engel olsunlar,
Bu dünyada hiç kimse seni benim kadar sevemez olsunlar,
Ben seni bulduğum anda kaybetmişim, gözleri kör olsunlar, Senin için yazıyorum bu şiirleri, hadi bunada engel olsunlar

Kimseye Degerinden Fazla
Deger, Vermeyeceksin
Yoksa;
Kendi Degerini
Kendi Kisiligini
Kendi Benligini
Hatta Kendini Kaybediyorsun,
Ben Hep Bu Yüzden Kaybettim.
Kendimimi Degistirmem Daha Kolay
yoksa;
Dünyadaki Insanlarimi Diye Düsünüyorum
Kendimi Degistiremeyecegimi Biliyorum da
Insanlari Nasil Degistirecegimi Bilemiyorum..
Artik Dünyadan Fazla Bisey Beklemiyorum
Yalnizlik Yetiyor Bana.
Herseyden Vazgeçtim
KENDİMDEN BİLEE...

Daha kaç kere gidenlerin arkasından baka kalıcam hiç düşünmedim gidene kal diyemedi dilim belkide hep bu yüzden acı çeken, unutulan, hüzne boğulan, uykusuz kalan ben oldum. Vedalaşmaları sevemedim bir türlü. Bu yüzden görüşemeyeceğimi bir daha asla göremeyeceğimi bildiğim halde hep görüşürüz dedim.
...Gidenlerden olamadım hiç hep kaldım aslında biyerlerde yanlarında olamasamda yitirdiklerimin. Bende oldukları sürece, bende yaşadıkları sürece hep kaldım onlarla hep yarım, hep çaresiz olandım ama hiç belli etmedim.
Hep yüreğimde yaşadım fırtınaları belli etmemek adına, hep yalan gülüşlerimi saçtım etrafa güçlü sandı beni görenler, yıkılmam sandılar hep dimdik dururum, her acıya göğüs gererim sandılar oysa okadar güçsüz, okadar yalnızdımki bir rüzgarda savrulabilirdim bu yüzden hep kaçtım kuytu köşelere...
...Aşktan korkmadım korkak olmadım hiç, aslında korktuğum kaybetmekti kaybettimde ama yılmadım sevmekten aşık olmaktan acı cekmekten. Sevdiklerim oldu uğruna ölebileceğim ama gittiler. Hiç kızamadım onlara kızamadım, hep var oldular bende hiç yorulmadım onları bu küçük yüreğimde taşımaktan.
Bilmem biliyorlarmı hala onlarla olduğumu, gerçi bilmelerinede gerek yok ben yaşıyorum zaten bunları onlar mutlu olsunlar, ben acılar içinde kalmayada razıyım.
......Artık mutlulukta da gözüm yok.
Sevdim mi köpek gibi sevenlerdenim ben ama onlar kendi kusurlarını kapatmak için benim sevgimi harcadılar. Hep sandılar ki birtek onlar seviyor, değer veriyor, çabada özveride bulunuyorlar bunlarada hiç sesim çıkmadı bırak öyle sansınlar böylelikle benden daha çabuk vazgeçebilirlerdi.
.........Geçtilerde...
Gocunmadım...
...Ben vedalaşmadım hiç biriyle gitmek istediğimde ortadan kayboldum hep vedalaşmak yerine...

.....Şimdi..
..Kendi kendime yetmeyi öğrendim, sevdiklerimin yanında olmayı, benim değer verdiğim insanlar benim yanımda olan insanlar olduğunu öğrendim, çok mutlu olduğumda ağlayıp, ağlarken gülüne bildiğini öğrendim. Aslında çok şey var hayattan, aşktan, sevgiden, kaybetmeden, acıdan öğrendiğim ve daha öğreneceğim çok şey var.
Hayat hep güsel şeyler sunmuyor insana ama yaşadığın andan mutlaka bir ders çıkarılması gerektiğini öğrendim.
Her başlangıcın, her hikayenin, her güzel şeyin bir sonu olduğunu biliyorum ama ben bu asi yüreğime söz geçiremiyorum. Biteceğini bile bile, sonunda acılar içinde kıvranacağımı bile bile yinede peşinden gidiyorum bundan her nekadar şikayet etsemde yaşadım mı, sevgiyi aşkı doya doya yaşıyorum. Hiç birgün "seni seviyorum" diyenlere inanmadım. Aşkın var olduğunu biliyorum ama gene beni baştan çıkaranın aşk değil sevgi olduğunu biliyorum.


...Artık hayatta ve hayattan daha seçici davranmayı öğrendim. Önceliklerim değişti, herşeye pozitif bakabiliyorum.
Eski karamsarlığım kalmadı, renkleri ayırt edebiliyorum, grileşen dünyama mavilikler katabiliyorum.
Umudumu hiç yitirmemeyi öğrendim, umudu olmayan insanın yaşamda bi amacı olmaz...
İnsanların bakışlarından ne halde, ne demek istediklerini anlayabiliyorum, kendimi koruyabiliyorum.(öğrendim)
Gözyaşlarımı gizlemiyorum, ağlamaktan utanmıyorum.
Nerde durmam gerektiğini biliyorum artık ama hala dobra, hala içim dışım bir ve hala patavatsızım, haksızlığa hiç gelemiyorum. Bazı seyler değişsede hayatımda düşüncelerimi değiştirsemde genede bende kalan çok şey var.

ASLINDA ONLAR BENİ BEN YAPAN ŞEYLER..
Sinirlenince çenemi tutamıyorum mesela hırsımı alana kadar, sakinleşene kadar yastıkları yumrukluyorum ama kendime zarar vermeyi bıraktım..
...İyiliğine çok iyi oldumu bilirler ama tersimi hiç göstermedim görmesinlerde zaten...



BEN, BU HAYATA NİYE GELDİM DİYE SORMAYI BIRAKTIM ARTIK YAŞAMAK İÇİN GELDİM. HAYAT BENİM VE BEN BİRTEK BU HAYATI YA GÜZEL YAŞARIM YADA MAHVEDERİM..


YA ACIDA CEKTİRSE BANA MUTLULUĞUNA ELİMDEN ALSA HEP İŞLERİMİ YOKUŞADA SÜRSE BEN BU YALAN HAYATI ÇOOOOK SEVİYORUM.

BEN BU YALAN HAYATTA KENDİ GERÇEK DÜNYAMI YARATTIM VE SADECE HAKEDEN VE GÖRMESİNİ BİLEN İNSANLAR BENİM BU HAYATINDA YER ALABİLİYORLAR..

Diğerleri, yalan hayatın yanlızlık denizinde boğulup yok oluyor yalana karışıyorlar.

BENİM HAYATIMI BENDEN BAŞKASI KİRLETEMEZ...

 

...Dün gece yine yalnızdım.
Sokağa çıktım ve kendime bir çiçek aldım.
Kendime almamış gibi yürüdüm sokaklarda
Ama her gece gibi dün gece de yalnızdım
ve kendime bir çiçek aldım.

Bir saat geri alınmış saatler
Ben almadım
Ve bir saat daha fazla sensiz kalamadım
Sokağa çıktım ve
Kendime bir çiçek aldım.
Seviyor sevmiyor, seviyor sevmiyor.
Papatya falı baktım
Sonra sen çımazsın diye yarım bıraktım.
Bir masaya oturdum .
İki çay ısmarladım.
Ben içtim, sen ise soğuttun.
Sana söyleyeceğim her şeyi unuttum
Çünkü sen yoktun.

O gece kendime bir çiçek aldım.
Sonra son vapurda kalktı iskeleden
Bende kalktım…  Korktum
Neyi ve neyi beklediğini bilmeyen,
Bir adam gibi görünmekten,
Delimidir nedir, denilmekten.

Dün gece yine yalnızdım
Yokluğundan gizlemedim gözyaşlarımı
Işıkları hiç kapatmadım,
Dün gece, senden sonraki her gece.

Sokağa çıktım ve kendime bir karanfil aldım.
Seni senden koklamaya kıyamadım…

 

AŞK KARŞILIK GÖRMEYİNCE

HAYAT OLURMUŞ İŞKENCE

KEŞKE SENİ HİÇ GÖRMESEYDİM,
HİÇ BULUŞMASAYDI KAHPE KADERİMİZ,
KEŞKE BAKMASAYDIM O YEMYEŞİL GÖZLERİNE
KEŞKE TUTMASAYDIM O PAMUK ELLERİNİ
KEŞKE HİSSETMESEYDİM TENİNİ ,
KEŞKE YAŞAMASAYDIM SENİ İÇİMDE ,
AMA DİYORUM YA KEŞKE,,
AH KEŞKELER HİÇ OLMASAYDI...

Değermiydi bana ihanet etmeye
Değermiydi hayatımı mahvetmeye
Değermiydi beni bir kula satmaya
Değermiydi be bitanesi beni benden alıp
hayatımı karartmaya...
Değmezmiş...... sana gönül vermeye...
Sanmaki unuttum gözlerini
Hasreti yenmeyi başaramadım
Gözlerim her yerde seni arıyor
Yokluğuna hala alışamadım
Bilirim mutlusun kendi dünyanda
Başka biri var şimdi hayatında
Gözümden sözümden uzak olsanda
Yokluğuna hala alışamadım
Unuttum desemde sözlerim hep yalan
Düşlerde yaşarım ben seni inan
Ne olur yanımda olsaydın şu an
Yokluğuna hala alışamadım
Alışamadım gözlerinden uzak durmaya
Alışamadım senden uzakta olmaya
Alışamadım hasretinle yalnız kalmaya
Alışamadım bitanesi alışamadım...

Bu sefer son; son aşk, son çırpınış, son katlanış, son haykırış, son direniş. Aşkı yaşayayım derken gözlerimde uykusuzluk, yorgunluk, gecenin köründen sabahın kör aydınlığına kadar uzaktan seni sevmek....

Asıl aşkı aslı gibi olan sevdada yaşamanın verdiği heyecanı uzaktan da olsa yaşamak, sensizliğinle geceyi seninle yaşamak. Aslında gecenin nurunu yaşatansın bana. Aslı gibi olan nur-u sevdalarda....